Niedożywienie w podeszłym wieku.

Prawidłowy poziom odżywienia przyczynia się do przyśpieszenia procesu gojenia ran, przedłużeniem sprawności fizycznej, samodzielnością osób starszych oraz szybszym powrotem do zdrowia.
Według ESPEN niedożywienie to stan „wynikający z barku przyjmowania lub wchłaniania substancji odżywczych prowadzący do zmiany składu ciała, upośledzenia fizycznej i intelektualnej funkcji organizmu oraz wpływający niekorzystnie na proces leczenia choroby podstawowej”.
Przewaga procesów katabolicznych i brak kompensacji w postaci pełnowartościowego pożywienia, skutkuje pogorszeniem sprawności organizmu wynikającym z niedoborów. U osób tych dochodzi do zmniejszenia masy mięśniowej, postępujących procesów osteoporozy w wyniku których dość często mamy do czynienia ze złamaniami kości udowej czego rezultatem jest unieruchomienie pacjenta.
Analiza badań laboratoryjnych a także regularne pomiary masy ciała są pomocne w diagnostyce niedożywienia.
Główne przyczyny wynikające z niedożywienia:
-niskie status materialny
-samotność, brak samodzielności
-wzorce żywieniowe nabyte przez lata (produkty z wysoką zawartością węglowodanów, produkty o dużej zawartości tłuszczy nasyconych)
-brak uzębienia
-częste hospitalizacje
-choroby neurologiczne
-zaburzenia wchłaniania

Odpowiednio zbilansowana dieta ma na celu, dostarczenie odpowiedniej ilości niezbędnych składników odżywczych w formie najlepiej przyswajalnej. U osób z dysfagią należy dokonać modyfikacji konsystencji pokarmów. W przypadku braku apetytu należy zwrócić uwagę aby posiłek był mały objętościowo przy zachowaniu odpowiedniego zapotrzebowania energetycznego. Do tego celu możemy wykorzystać białko w proszku lub preparaty typu ONS-(oral nutrition support), które charakteryzują się wysoką wartością energetyczną.